तुम्ही फिरायला / भटकायला जाता आणि तुम्हाला एखाद छानस फुलझाडं दिसतं आणि ते फूल आपल्या घरी सुद्धा बहराव हा मोह आवरत नाही, तुम्ही त्या घरमालकाला त्याची फांदी अथवा बिया द्यायची विनंती करता आणि ते सुद्धा तुम्हाला हसतमुखाने ते देतात. तिथल्या मातीचा काही भाग तुम्ही आपल्या मातीत रुजवतात.
किंवा, निसर्गाच्या सानिध्यात फिरताना त्यातला काही हिस्सा तुम्हाला कुंडीत रुजावासा वाटतो. मग, तुम्ही तो फांदी/बिया किंवा मुळांसकट रोपट यांच्या रूपात घरी आणता ( अर्थात, निसर्गाकडे विनंती करायची गरज लागत नाही. त्याचे हात सदा देण्यासाठी पुढेच असतात) परंतु, वरील दोन्ही घटनांमधून मिळणारा आनंद अतुलनीय आणि अविस्मरणीय आहे.
नर्सरी मधुन आपण पैसे देऊन हवं ते फुलझाड/रोपट विकत घेतो पण त्या झाडापेक्षा कुणीतरी दिलेल्या कींवा एखाद्या ठिकाणावरून आणलेल्या रोपट्याची वाढ ही खरच छान होते.
Thanks to all those generous people and mother nature !!! 🌼
